2011 წლის 17 ნოემბერს ევროპარლამენტმა ხმათა უმრავლესობით მიიღო რეზოლუცია სახელწოდებით „საქართველო-ევროკავშირის ასოცირების შესახებ შეთანხმებაზე მიმდინარე მოლაპარაკებების თაობაზე ევროპარლამენტის რეკომენდაციები ევროკავშირის საბჭოს, ევროკომისიისა და საგარეო ქმედებათა ევროპული სამსახურის მიმართ".

საქართველოს საკითხზე მიღებული ევროპარლამენტის რეზოლუცია მოიცავს ქვეყნის მხარდამჭერ რიგ უმნიშვნელოვანეს გზავნილებს/რეკომენდაციებს, რომელთა შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია ევროპარლამენტის მოწოდება ევროკავშირისადმი, აღიაროს საქართველოს აფხაზეთის რეგიონისა და ცხინვალის რეგიონის/სამხრეთ ოსეთის ოკუპაცია. რეზოლუციაში ნათქვამია, რომ რუსეთი კვლავ აგრძელებს საქართველოს აღნიშნული რეგიონების ოკუპაციას, რაც წარმოადგენს საერთაშორისო სამართლის ძირითადი ნორმებისა და პრინციპების დარღვევას; რომ ადგილი ჰქონდა ეთნიკურ წმენდასა და დემოგრაფიული სურათის იძულებით ცვლილებას იმ ტერიტორიებზე, რომლებიც იმყოფება ოკუპანტი ძალის ეფექტური კონტროლის ქვეშ და რომ სწორედ ეს ოკუპანტი ძალა არის პასუხისმგებელი ადამიანის უფლებათა დარღვევებზე საქართველოს ამ რეგიონებში.

2012 წლის 18 იანვარს ნოვო ოგარიოვოში გამართულ ჟურნალისტებთან შეხვედრაზე რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტობის კანდიდატი, პრემიერ-მინისტრი ვ. პუტინი კვლავ შეეხო საქართველო-რუსეთის ურთიერთობების თემას.

ვინაიდან ამ თემაზე საუბრისას ვ.პუტინმა კვლავ გააჟღერა კარგად ცნობილი პროპაგანდისტული კლიშეები 2008 წლის ომთან დაკავშირებით, არ იქნება ზედმეტი შევახსენოთ მას, რომ არც თუ ისე დიდი ხნის წინ, 2011 წლის 21 ნოემბერს რუსეთის პრეზიდენტმა დ. მედვედევმა ვლადიკავკაზში სამხედროებთან გამართულ შეხვედრაზე დაუფარავად აღიარა რუსეთის სამხედრო აგრესიის ნამდვილი მიზანი - საქართველოს ნატო-ში ინტეგრაციისათვის ხელის შეშლა. ვფიქრობთ, ამ აღიარების შემდეგ ძალისხმევას რუსეთის აგრესიასთან დაკავშირებულ იმ „არგუმენტაციაზე", რომელიც ბ-მა პუტინმა ნოვო ოგარიოვოში შეხვედრაზე გასწია აზრი აღარ ჰქონდა.